To Top

„Słownik polskiego języka przyrodniczego” jest autorskim projektem Grzegorza Bobrowicza. Prace nad słownikiem zostały zapoczątkowane w roku 1990, a od roku 2010 prowadzone są intensywnie. Słownik jest zbiorem wyrazów opisujących dziką przyrodę Polski; głównie w skali makroskopowej (pominięto skalę mikro, budowę wewnętrzną organizmów, procesy fizjologiczne). Obejmuje on nazwy używane obecnie i dawniej, w tym gwarowe i ludowe. Słownik adresowany jest do wszystkich którym bliska jest dzika przyroda Polski. Więcej

Zakres tematyczny Słownika:

  • nazwy gatunków roślin Polski – dzikich i zadomowionych, m.in. grzybów, porostów, mszaków, paprotników, roślin nasiennych;
  • nazwy gatunków zwierząt Polski – dzikich i zadomowionych, m.in. mięczaków, stawonogów, kręgowców;
  • nazwy części roślin i zwierząt;
  • głosy zwierząt;
  • nazwy środowisk przyrodniczych, zbiorowisk roślinnych;
  • nazwy rzeźby terenu, wód, gleb; określenia miejsc w terenie itp.;
  • nazwy używane w leśnictwie dotyczące lasów, ich części itp.;
  • nazwy łowieckie dotyczące zwierząt, sposobów ich wabienia i in.;
  • nazwy używane w wędkarstwie dotyczące wód, ich fragmentów i in.;
  • nazwy używane w rolnictwie dotyczące obszarów rolnych, ich fragmentów i in.;
  • nazwy meteorologiczne, m.in. stany pogody, zjawiska na niebie itp.;
  • nazwy pór roku, miesięcy, pór dnia.

Obecnie w Słowniku znalazły się między innymi w dużej części kompletne nazwy gatunków takich grup systematycznych, jak: grzyby, porosty, paprotniki, rośliny nasienne; chrząszcze (część), motyle (część), prostoskrzydłe, ważki, mięczaki, minogi, ryby, ptaki. W przygotowaniu mszaki; pajęczaki, owady (pozostałe grupy), wije, skorupiaki, płazy, gady, ssaki.

Prezentowana część Słownika liczy około 15 tysięcy haseł. Docelowo szacuję, że objętość Słownika sięgnie około 50 tysięcy haseł. Na razie pozostawiam otwartą kwestię cytatów do poszczególnych haseł. Do niektórych haseł je zamieszczam; zwłaszcza cytaty nawiązujące do pochodzenia nazwy. Wykaz źródeł

Zapraszam wszystkich miłośników polskiego języka przyrodniczego do dzielenia się swoimi uwagami na temat Słownika lub poszczególnych jego haseł. Mniej

SŁOWIK
1a. ornit. <nazwa ptaków z rodziny muchołówek Muscicapidae (daw./lud. gajówka, słowin)>:
Słowiki zamieszkują krzewy i lasy liściaste o gęstym podszyciu rosnącym na dość wilgotnej
glebie. SOKOŁ. Ptaki I, 304.
Δ SŁOWIK JASNOMUSZKA, S. PODRÓŻNICZEK p. podróżniczek w zn 1.
Δ SŁOWIK RDZAWY Luscinia megarhynchos, w Polsce lęgowy, przelotny (in. s.
kasztanowatopopielaty, s. pospolity, s. właściwy, s. zwyczajny; daw./lud. bałamut,
gajówka słowik leśny, g. s. rdzawy, piegża słowik, pliszka słowik, pokrzewka słowik,
p. s. rdzawy, pokrzywka słowik, p. s. rudy, slouik, szlowik): Słowik rdzawy woli bez-
lilak, dąb, leszczynę i dzikie porzeczki, a gnieździ się bliżej osiedli ludzkich, bardzo często na
terenie suchszy, np. w ogrodach miejskich lub na cmentarzach. SOKOŁ. Ptaki I, 304. •
Słowik rdzawy operuje więcej trelami, a poszczególne tony wiąże lepiej, przez co pieśń jego
tworzy pewną całość, ma początek i wyraźne zakończenie, a na koniec brzmi mniej więcej
„tju tju tju tjucit”. SOKOŁ. Ptaki I, 305.
Δ SŁOWIK SYBERYJSKI L. sibilans, do Polski zalatuje wyjątkowo,
Δ SŁOWIK SZARY L. luscinia, w Polsce lęgowy, przelotny (in. bekwarek, słowik polski, s.
wielki, s. większy; daw./lud. bekwark, gajówka słowik ogrodowy, g. s. szary, piegża
słowik wielki, pokrzewka bekwarek, p. słowik rudy, p. wyborośpiew, pokrzywka
bekwarek, p. wyborośpiew, słoik, słowiczek, słowijaszek, słowin, słujek ): Ponieważ
słowik szary zamieszkuje większą część Polski, słusznie nazywany jest również słowikiem
polskim; zwłaszcza u miłośników na zachodzie słynie on pod tą nazwą. SOKOŁ. Ptaki I,
304. • Najmilszymi drzewami słowika szarego są wierzba, olcha i osika, a ponieważ rosną one
obficie na terenie podmokłym i nad rzekami, spotykamy słowika szarego nieraz daleko od
osiedli ludzkich, głównie w dolinach rzecznych, w krajobrazie pierwotnym, bardziej dzikim.
SOKOŁ. Ptaki I, 304. • Słowik szary tonów nie wiąże, a „wymawia” je pojedynczo i każdy
ton powtarza po kilka razy z rzędu, przez co pieśń jego w wysokim stopniu przypomina
śpiew drozda śpiewaka. SOKOŁ. Ptaki I, 305. • Tam gdzie ols rzednie, stopniowo ustępując
miejsca zaroślom, słychać w maju kląskanie słowika szarego. KŁOS. G.S.T. Ptaki 229. •
Słowik szary, jak podpowiada nazwa, nie ma efektownych ozdób, musi świat, a zwłaszcza
słowiczą płeć piękną (…) podbijać śpiewem. Czyni to przez okrągłą dobę, ale najintensywniej
w nocy, przez cały maj. KŁOS. G.T. Prawdziwa 93.
1b. ornit. daw./lud. <nazwa innych ptaków>:
Δ SŁOWIK p. pokrzewka w zn. 1a.
Δ SŁOWIK BĘKART, S. MUROWY, S. PLESZKA p. pleszka (zwyczajna).
Δ SŁOWIK KOPCIUSZEK p. kopciuszek (zwyczajny).
Δ SŁOWIK PÓŁNOCY p. drozd (śpiewak): Drozda śpiewaka za jego ładny głos
Norwegczycy przezwali słowikiem północy. DYAK. Las 71.
Δ SŁOWIK RUDZIK p. rudzik (zwyczajny).
Δ SŁOWIK SITOWIEC p. rokitniczka w zn 1a.
Δ SŁOWIK-TRZCINIAK p. trzciniak (zwyczajny): W samym środku gąszczu [trzcin], w
samym sercu zieleni śpiewał słowik trzciniak zawodząc nierówną, skrzypiącą piosenkę. GOŹ.
Opowieści 232.
Δ SŁOWIK ZAGANIACZ lud. olkus. p. zaganiacz (zwyczajny).

  • 1

© Copyright 1990-2026 Grzegorz Bobrowicz. Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie zdjęć i treści wymaga pisemnej zgody autora.

Powrót do góry