„Słownik polskiego języka przyrodniczego” jest autorskim projektem Grzegorza Bobrowicza. Prace nad słownikiem zostały zapoczątkowane w roku 1990, a od roku 2010 prowadzone są intensywnie. Słownik jest zbiorem wyrazów opisujących dziką przyrodę Polski; głównie w skali makroskopowej (pominięto skalę mikro, budowę wewnętrzną organizmów, procesy fizjologiczne). Obejmuje on nazwy używane obecnie i dawniej, w tym gwarowe i ludowe. Słownik adresowany jest do wszystkich którym bliska jest dzika przyroda Polski. Więcej
Zakres tematyczny Słownika:
Obecnie w Słowniku znalazły się między innymi w dużej części kompletne nazwy gatunków takich grup systematycznych, jak: grzyby, porosty, paprotniki, rośliny nasienne; chrząszcze (część), motyle (część), prostoskrzydłe, ważki, mięczaki, minogi, ryby, ptaki. W przygotowaniu mszaki; pajęczaki, owady (pozostałe grupy), wije, skorupiaki, płazy, gady, ssaki.
Prezentowana część Słownika liczy około 15 tysięcy haseł. Docelowo szacuję, że objętość Słownika sięgnie około 50 tysięcy haseł. Na razie pozostawiam otwartą kwestię cytatów do poszczególnych haseł. Do niektórych haseł je zamieszczam; zwłaszcza cytaty nawiązujące do pochodzenia nazwy. Wykaz źródeł
Zapraszam wszystkich miłośników polskiego języka przyrodniczego do dzielenia się swoimi uwagami na temat Słownika lub poszczególnych jego haseł. Mniej
KOBYLI SZCZAW p. ostrzeń (pospolity).
KOBYLI SZCZAW p. szczaw (kędzierzawy).
KOBYLI SZCZAW daw. p. szczaw (lancetowaty).
KOBYLI SZCZAW p. szczaw (tępolistny).
KOŃSKI SZCZAW p. szczaw (kędzierzawy) : Na spasionych miedzach (…) ciemną czerwienią iskrzyły się bujne kity końskiego szczawiu. ORZESZ. Niemen. 320.
KOŃSKI SZCZAW p. szczaw (lancetowaty).
KOŃSKI SZCZAW p. szczaw (tępolistny).
SZCZAW
1a. bot. <nazwa rodzimych gatunków roślin z rodziny rdestowatych Polygonaceae>:
Δ SZCZAW ALPEJSKI Rumex alpinus (in. sz. górski, sz. halny, sz. koński; daw./lud.
kobylak, kobylec, leśny burak): Szczaw alpejski rośnie w miejscach wilgotnych i mocno
nawożonych, na polanach w sąsiedztwie schronisk, bud myśliwskich, dawnych szałasów i
wodopojów dzikich zwierząt. FABISZ. Sudety 60.
Δ SZCZAW BŁOTNY R. palustris,
Δ SZCZAW GAJOWY R. sanguineus (in. sz. czerwony),
Δ SZCZAW GÓRSKI R. alpestris (in. szczaw; daw./lud. barbory, barbôry),
Δ SZCZAW KĘDZIERZAWY R. crispus (in. sz. kobyli, sz. koński; daw./lud. kobylak,
kobyle ziele, kobylec, kobyli szczaw, koński szczaw, szczawik, tatarczuch,
tybresz),
Δ SZCZAW LANCETOWATY R. hydrolapathum (in. sz. długolistny, sz. kobyli, sz. wodny;
daw./lud. kobelok, kobylak, kobyli ścôw, k. szczaw, kobyliniec, kobylok, kobylôk,
koński ścow, k. szczaw, kôjski ścôw, tatarkus): Niezwykłość szczawiu lancetowatego
polega na ogromnych lancetowatych liściach, zaliczanych do największych w naszej florze.
CZWAŁ. WAS. Flora 14.
Δ SZCZAW NADMORSKI R. maritimus (in. sz. wąskoliściowy, sz. żółtawy),
Δ SZCZAW POLNY R. acetosella (in. sz. drobny, sz. mały, sz. mniejszy; daw./lud.
jarabieniac, jścôw, rabieniec, szczawik, szczawnik, sztura polna, ścôwek),
Δ SZCZAW RÓŻNOLISTNY R. x heterophyllus,
Δ SZCZAW SKUPIONY R. conglomeratus (in. sz. kupkowy, sz. mokradłowy; daw./lud.
tatarczuch),
Δ SZCZAW TARCZOLISTNY R. scutatus,
Δ SZCZAW TĘPOLISTNY R. obtusifolius (in. sz. koński, sz. tępoliściowy; daw./lud. kobylak,
kobyle liście, kobyli liść, k. szczaw, koński szczaw, leśny burak, strzelcza, ścawina,
ścowina, ścôwina),
Δ SZCZAW UKRAIŃSKI R. ucranicus,
Δ SZCZAW WODNY R. aquaticus (in. szczaw brzegowy, sz. jeziorny, sz. nadrzeczny, sz.
rzeczny, sz. stawowy),
Δ SZCZAW ZWYCZAJNY R. acetosa (in. szczaw, sz. jadalny, sz. pospolity, sz. spożywczy,
sz. swojski; daw./lud. barszcznica, dziadowa kapusta, jścôw, kobylak, szczawa,
szczawik, szczawnik, szczawy, ścaw, ściaw, ściawina polna, ścow, ścôw, zajęcze
ziele).
1b. bot. <nazwa zadomowionych u nas gatunków roślin z rodziny rdestowatych>:
Δ SZCZAW DOMOWY R. longifolius,
Δ SZCZAW OMSZONY R. confertus,
Δ SZCZAW ROZPIERZCHŁY R. thyrsiflorus, u nas prawdopodobnie zadomowiony.
1c. bot. <nazwa innych roślin>:
Δ SZCZAW p. szczawik (zajęczy).
Δ SZCZAW JAPOŃSKI p. rdestowiec (ostrokończysty).
Δ SZCZAW JELENI p. języcznik (zwyczajny).
Δ SZCZAW ZAJĘCZY p. szczawik (zajęczy).
ZAJACZYJ SZCZAW gw. grodz. p. szczawik (zajęczy).
ZAJĘCZY SZCZAW p. szczawik (zajęczy): Lubiły [warchlaki] również zjadać w cieniu wielkich chojarów lub na zboczach pod sosnami zajęczy szczaw. KARP. Szlakiem 99.
Najnowsze komentarze