„Słownik polskiego języka przyrodniczego” jest autorskim projektem Grzegorza Bobrowicza. Prace nad słownikiem zostały zapoczątkowane w roku 1990, a od roku 2010 prowadzone są intensywnie. Słownik jest zbiorem wyrazów opisujących dziką przyrodę Polski; głównie w skali makroskopowej (pominięto skalę mikro, budowę wewnętrzną organizmów, procesy fizjologiczne). Obejmuje on nazwy używane obecnie i dawniej, w tym gwarowe i ludowe. Słownik adresowany jest do wszystkich którym bliska jest dzika przyroda Polski. Więcej
Zakres tematyczny Słownika:
Obecnie w Słowniku znalazły się między innymi w dużej części kompletne nazwy gatunków takich grup systematycznych, jak: grzyby, porosty, paprotniki, rośliny nasienne; chrząszcze (część), motyle (część), prostoskrzydłe, ważki, mięczaki, minogi, ryby, ptaki. W przygotowaniu mszaki; pajęczaki, owady (pozostałe grupy), wije, skorupiaki, płazy, gady, ssaki.
Prezentowana część Słownika liczy około 15 tysięcy haseł. Docelowo szacuję, że objętość Słownika sięgnie około 50 tysięcy haseł. Na razie pozostawiam otwartą kwestię cytatów do poszczególnych haseł. Do niektórych haseł je zamieszczam; zwłaszcza cytaty nawiązujące do pochodzenia nazwy. Wykaz źródeł
Zapraszam wszystkich miłośników polskiego języka przyrodniczego do dzielenia się swoimi uwagami na temat Słownika lub poszczególnych jego haseł. Mniej
POPŁAW
1. <fala unosząca się, poruszająca się naprzód; nurt, prąd>: Widzę jeszcze dziecięcymi oczami
wielkie raki żywe (…) jak suną po jasnym, gliniastym dnie potoku, co z mej góry rodzinnej
spada w rozpędach, zakrętach, półkolistych obiegach i nagłych w dół popławach. ŻER. Puszcza
291.
2. <położona wśród pól mokra, bagnista łąka; miejsce podmokłe; moczarowata nizina>
3. daw. <siano z łąk polnych, w odróżnieniu od tego z nadrzecznych; in. siano grodziowe,
popławne siano>: Popław, popławne siano – tj. siano z łąk polnych, a nie nadrzecznych i
błotnych, inaczej siano grodziowe, czyli lądowe, a nie bielne, tj. błotne. GLOG. SGL 75.
Najnowsze komentarze