POPŁAW
1. <fala unosząca się, poruszająca się naprzód; nurt, prąd>: Widzę jeszcze dziecięcymi oczami
wielkie raki żywe (…) jak suną po jasnym, gliniastym dnie potoku, co z mej góry rodzinnej
spada w rozpędach, zakrętach, półkolistych obiegach i nagłych w dół popławach. ŻER. Puszcza
291.
2. <położona wśród pól mokra, bagnista łąka; miejsce podmokłe; moczarowata nizina>
3. daw. <siano z łąk polnych, w odróżnieniu od tego z nadrzecznych; in. siano grodziowe,
popławne siano>: Popław, popławne siano – tj. siano z łąk polnych, a nie nadrzecznych i
błotnych, inaczej siano grodziowe, czyli lądowe, a nie bielne, tj. błotne. GLOG. SGL 75.