„Słownik polskiego języka przyrodniczego” jest autorskim projektem Grzegorza Bobrowicza. Prace nad słownikiem zostały zapoczątkowane w roku 1990, a od roku 2010 prowadzone są intensywnie. Słownik jest zbiorem wyrazów opisujących dziką przyrodę Polski; głównie w skali makroskopowej (pominięto skalę mikro, budowę wewnętrzną organizmów, procesy fizjologiczne). Obejmuje on nazwy używane obecnie i dawniej, w tym gwarowe i ludowe. Słownik adresowany jest do wszystkich którym bliska jest dzika przyroda Polski. Więcej
Zakres tematyczny Słownika:
Obecnie w Słowniku znalazły się między innymi w dużej części kompletne nazwy gatunków takich grup systematycznych, jak: grzyby, porosty, paprotniki, rośliny nasienne; chrząszcze (część), motyle (część), prostoskrzydłe, ważki, mięczaki, minogi, ryby, ptaki. W przygotowaniu mszaki; pajęczaki, owady (pozostałe grupy), wije, skorupiaki, płazy, gady, ssaki.
Prezentowana część Słownika liczy około 15 tysięcy haseł. Docelowo szacuję, że objętość Słownika sięgnie około 50 tysięcy haseł. Na razie pozostawiam otwartą kwestię cytatów do poszczególnych haseł. Do niektórych haseł je zamieszczam; zwłaszcza cytaty nawiązujące do pochodzenia nazwy. Wykaz źródeł
Zapraszam wszystkich miłośników polskiego języka przyrodniczego do dzielenia się swoimi uwagami na temat Słownika lub poszczególnych jego haseł. Mniej
KOCIA KONICZYNA p. koniczyna (biała).
KONICZYNA
1a. bot. <nazwa rodzimych gatunków roślin z rodziny motylkowatych Fabaceae (daw./lud.
klewer, konicz, konicza, konik, konikarz, kunic, kunicz, nozger)>:
Δ KONICZYNA BIAŁA Trifolium repens (in. k. kocia, k. królicza, k. płożąca się, k.
rozesłana, k. zajęcza, k. zwyczajna; daw./lud. biały krasikoń, dzięcielina, dz. biała,
dzięcielinka, kądziołka, kocia koniczyna, kocie ziele, konicz, konik, kônicyna biôłô,
polnô kônicyna),
Δ KONICZYNA BIAŁORÓŻOWA T. hybridum (in. k. drobna, k. mieszana, k. mieszaniec,
k. szwedzka; daw./lud. bastardka),
Δ KONICZYNA BRUNATNA T. badium (in. k. ciemna),
Δ KONICZYNA DŁUGOKŁOSOWA T. rubens (in. k. czerwonawa),
Δ KONICZYNA DROBNOGŁÓWKOWA T. dubium (in. k. nitkowata; daw./lud. konik
wonny, orędziw, wilczy groch),
Δ KONICZYNA DWUKŁOSOWA T. alpestre (in. k. alpejska, k. leśna, k. podgórska;
daw./lud. hramatnik, hramotnik, hromotnik, koniki),
Δ KONICZYNA KASZTANOWATA T. spadiceum,
Δ KONICZYNA KRESKOWANA T. striatum (in. k. prążkowana, k. żłobkowana),
Δ KONICZYNA ŁĄKOWA T. pratense (in. koniczyna, k. czerwona; daw./lud. dzięcielina
czerwona, dzięcielnik, kônicyna cyrwôno, konicz, konik, konikoś, konikozic,
miodunka),
Δ KONICZYNA ŁUBINOWATA T. lupinaster,
Δ KONICZYNA PAGÓRKOWA T. montanum (in. k. górska, p. pagórkowata, k.
podgórska; daw./lud. hromotnik, targownik, tôrgowe zieli, tôrgownik),
Δ KONICZYNA PANNOŃSKA T. pannonicum (in. k. wielkogłówkowa),
Δ KONICZYNA POGIĘTA T. medium (in. k. błotna, k. pośrednia, k. średnia; daw./lud.
kônicyna cyrwôno),
Δ KONICZYNA POLNA T. arvense (in. k. kocia, k. koteczki, k. kotki, k. królicz, k. mysia,
k. zajęcza, k. zwyczajna, kotki; daw./lud. dzięcielina polna, kaciuki, kataszki, kądziołka
Matki Boskiej, kocie nerki, k. ziele, kocinki, kociuki, koćki, kondziołki Matki Boskiej,
kończywiec, kotaszki, koteczki, kotka, kozia stopka, kozie ogony, kônicyna mysio, łzy
Matki Boskiej, mikołajek, mysio kônicyna, owcza matki, owczamatka, owieczki,
rosikoń, śpiuch, targownik, włosy Panny Marii, wołoszaj, zajęcza koniczyna, z. nóżka,
z. stopa, z. stopka),
Δ KONICZYNA ROZDĘTA T. fragiferum (in. k. poziomkowata; daw./lud. gardzielnik),
Δ KONICZYNA RÓŻNOOGONKOWA T. campestre (in. k. pokładająca się),
Δ KONICZYNA ZŁOCISTOŻÓŁTA T.aureum (in. k. chmielikowa, k. żółta; daw./lud.
chmielniczek, chmielnik),
Δ KONICZYNA ŻÓŁTOBIAŁA T. ochroleucon.
1b. bot. <nazwa zadomowionego u nas gatunku rośliny z rodziny motylkowatych >:
Δ KONICZYNA ODSTAJĄCA T. patens (in. k. płożąca się).
1c. bot. <nazwa innych roślin>:
Δ KONICZYNA p. nostrzyk (żółty).
Δ KONICZYNA BŁOTNA lud. p. bobrek trójlistkowy.
KOŃSKA KONICZYNA p. nostrzyk (biały).
WODNA KONICZYNA p. bobrek trójlistkowy.
ZAJĘCZA KONICZYNA lud. p. koniczyna (polna).
ZAJĘCZA KONICZYNA p. szczawik (zajęczy).
Najnowsze komentarze