„Słownik polskiego języka przyrodniczego” jest autorskim projektem Grzegorza Bobrowicza. Prace nad słownikiem zostały zapoczątkowane w roku 1990, a od roku 2010 prowadzone są intensywnie. Słownik jest zbiorem wyrazów opisujących dziką przyrodę Polski; głównie w skali makroskopowej (pominięto skalę mikro, budowę wewnętrzną organizmów, procesy fizjologiczne). Obejmuje on nazwy używane obecnie i dawniej, w tym gwarowe i ludowe. Słownik adresowany jest do wszystkich którym bliska jest dzika przyroda Polski. Więcej
Zakres tematyczny Słownika:
Obecnie w Słowniku znalazły się między innymi w dużej części kompletne nazwy gatunków takich grup systematycznych, jak: grzyby, porosty, paprotniki, rośliny nasienne; chrząszcze (część), motyle (część), prostoskrzydłe, ważki, mięczaki, minogi, ryby, ptaki. W przygotowaniu mszaki; pajęczaki, owady (pozostałe grupy), wije, skorupiaki, płazy, gady, ssaki.
Prezentowana część Słownika liczy około 15 tysięcy haseł. Docelowo szacuję, że objętość Słownika sięgnie około 50 tysięcy haseł. Na razie pozostawiam otwartą kwestię cytatów do poszczególnych haseł. Do niektórych haseł je zamieszczam; zwłaszcza cytaty nawiązujące do pochodzenia nazwy. Wykaz źródeł
Zapraszam wszystkich miłośników polskiego języka przyrodniczego do dzielenia się swoimi uwagami na temat Słownika lub poszczególnych jego haseł. Mniej
SKRZYP bot. <nazwa rodzimych gatunków roślin z gromady skrzypów Equisetophyta (daw./lud. kotcze ogonki, przestrach, przęsłka, przęstka, scypulniok, strępeczka)>:
Δ SKRZYP BAGIENNY Equisetum fluviatile (daw./lud. krzemionka bagienna, prząstka, przęstka, przybus, skrzyp mułowy, s. namulny, s. strzępeczka, strzępeczka),
Δ SKRZYP BŁOTNY E. palustre (daw./lud. chwoszczka, koński ogon błotny, krzemionka błotna, młacne kwostki, młacne kwóstk, skrzyp),
Δ SKRZYP BRZEGOWY E. x litorale (daw./lud. s. pośredni),
Δ SKRZYP GAŁĘZISTY E. ramosissimum,
Δ SKRZYP LEŚNY E. syvaticum (daw./lud. chrzęść leśna, chwoszcz zaroślowy, kocycoł, koczka brunatna, koszycól, krudziôłka, przęstka, s. obwisły),
Δ SKRZYP ŁĄKOWY E. pratense,
Δ SKRZYP OLBRZYMI E. telmateia (daw./lud. jedlina, jedliniok, kôjski kwost, krzemiak, skrzyp biały. s. wielki, s. wielkopochewkowy): Skrzyp olbrzymi można spotkać dość często na pogórzu i w regul dolnym Sudetów. Rośnie w wilgotnych lasach liściastych, w cienistych parowach i wąwozach, często w miejscach wysączania sięwód źródlanych. FABISZ. Sudety 46.
Δ SKRZYP POLNY E. arvense (daw./lud. choszcz, choszczka, choścka, chrząstka, chrzestka, chrzęstka, chrzęść, chwoscka, chwoszcz, chwoszczajka, chwoszczka, firlaczka, geguzie, goścowe zieli, hermus, jedlina, j. polna, jedlinka, j. polna, jedlinki, jodełka, j. polna, koci chwosty, koci ogon, kocury, koczak, koni ogon, koniogon, koński ogon polny, kostka, kostrzka, koszczka, k. zwyczajna, kościcha, kotczak, krząstki, krząś, krzemek, krzemiak, krzemionka, kwost, kwostek, kwostki, prząstka, przelęk, przestrach, przęska, przęsłka, przęstka, przęślica, pszącka, skryk, skrzip, skrzyb, skrzyp, skrzyp jedlinki, s. kartoflowy, s. strzępka, skrzypulka, skrzypułka, sosanki, sosenka, sosnka, sosonka, sprancka, sprzeczka, sprzęcka, sprzęczka, strzępeczka, strzępka, świńskie orzechy, wiła, zgrzip, zgrzyb),
Δ SKRZYP PSTRY E. variegatum,
Δ SKRZYP ZIMOWY E. hyemale (daw./lud. bezlist, chrzęść zimowa, chwoszcz, chwoszczka, chwoszczotka, jedlinka leśna, jodełka leśna, koński ogon, skrzyp chwoszcz, s. chwoszczka, s. czarny, strzępka).
Najnowsze komentarze