„Słownik polskiego języka przyrodniczego” jest autorskim projektem Grzegorza Bobrowicza. Prace nad słownikiem zostały zapoczątkowane w roku 1990, a od roku 2010 prowadzone są intensywnie. Słownik jest zbiorem wyrazów opisujących dziką przyrodę Polski; głównie w skali makroskopowej (pominięto skalę mikro, budowę wewnętrzną organizmów, procesy fizjologiczne). Obejmuje on nazwy używane obecnie i dawniej, w tym gwarowe i ludowe. Słownik adresowany jest do wszystkich którym bliska jest dzika przyroda Polski. Więcej
Zakres tematyczny Słownika:
Obecnie w Słowniku znalazły się między innymi w dużej części kompletne nazwy gatunków takich grup systematycznych, jak: grzyby, porosty, paprotniki, rośliny nasienne; chrząszcze (część), motyle (część), prostoskrzydłe, ważki, mięczaki, minogi, ryby, ptaki. W przygotowaniu mszaki; pajęczaki, owady (pozostałe grupy), wije, skorupiaki, płazy, gady, ssaki.
Prezentowana część Słownika liczy około 15 tysięcy haseł. Docelowo szacuję, że objętość Słownika sięgnie około 50 tysięcy haseł. Na razie pozostawiam otwartą kwestię cytatów do poszczególnych haseł. Do niektórych haseł je zamieszczam; zwłaszcza cytaty nawiązujące do pochodzenia nazwy. Wykaz źródeł
Zapraszam wszystkich miłośników polskiego języka przyrodniczego do dzielenia się swoimi uwagami na temat Słownika lub poszczególnych jego haseł. Mniej
EDREDON
1a. ornit. <Somateria mollissima, ptak z rodziny kaczkowatych Anatidae, w Polsce przelotny i
zimujący, wyjątkowo lęgowy (in. e. miękkopiór, kaczka edredonowa; daw./lud. gęś
edredonowa, g. miękkopiór, miękkopiór, m. edredonowy, m. właściwy, puchówka)>:
Edredon miękkopiór gnieździ się na wybrzeżu Skandynawii, Danii, szkocji, Islandii i na
północnych krańcach Azji oraz Ameryki. W zimie nie zapuszcza się daleko na południe i
zatrzymuje zwykle już na Morzu Północnym i Bałtyku. Na naszym wybrzeżu jest dość
regularnym, lecz nielicznym gościem zimowym. (…) Edredony miękkopióry są pod względem
proporcji ciała i ubarwienia bardzo oryginalnymi kaczkami. Uderza przede wszystkim
niezwykły kształt głowy przy nasadzie dzioba oraz kliny drobnego, jak gdyby aksamitnego
upierzenia, zachodzące na dziób. SOKOŁ. Ptaki II, 474. • Cenny puch [edredona] nie tylko
przyczynił siędo nadania polskiej i łacińskiej nazwy „miękkopiór”, lecz niestety stał się
powodem tępienia tego ptaka. SOKOŁ. Ptaki II, 476.
1b. ornit. daw. <nazwa innego ptaka>:
Δ EDREDON OKAZAŁY p. turkan: Jeszcze rzadziej niż edredon miękkopiór pojawia się na
Bałtyku edredon okazały, czyli turkan. SOKOŁ. Ptaki II, 476.
Najnowsze komentarze