WABIK łow. <daw. też wab>
1. <przyrząd do wabienia zwierząt, np. mikot, muszla, piszczałka, róg, trąba brzozowa – wabik
słuchowy>
2. <przedmiot wabiący zwierzę, p. też wabiec – wabik wzrokowy >
3. daw. <żywy ptak lub ssak wabiący inne zwierzę>: Wabik – prosiak wzięty na sanie w czasie
polowania na wilki; polować na wilki wabikiem. KARŁ. SGP VI, 62.