SŁONKA
1. ornit. SŁONKA ZWYCZAJNA <Scolopax rusticola, ptaków z rodziny bekasowatych Scolopacida,
w Polsce lęgowy, przelotny i rzadko zimujący (in. s. zmierzchna; daw./lud. bekas słąka, b.
słomka, b. słonka, cłonka, slanka, słąka, s. zmierzchna, słęka, słomka, sołokwa)>:
Polska nazwa s ł o n k a w obecnym brzmieniu i pisowni znana jest od początku XVIII wieku
(…) i pochodzi najprawdopodobniej od przelotów oraz ciągów w czasie wschodów i zachodów
słońca. KULCZ. Słonka 10. • Słonka jest ptakiem wybitnie leśnym, wymagającym lasów
mieszanych o wilgotnym podłożu. KOŻUCH. Bekasy 63. • Słonka jest dość odporna na niską
temperaturę i nie wędruje daleko na południe. Wiele osobników zimuje już w Anglii i Francji, a
większość w krajach położonych nad Morzem Śródziemnym. SOKOŁ. Ptaki II, 295. • Pod
względem budowy ciała i biologii przedstawia słonka gatunek ściśle przystosowany do życia w
ściółce leśnej. Drobny rysunek w kształcie ciemnych, poprzecznych fal na rdzawobrązowym tle
najzupełniej upodabnia ją do barw opadłych liści. W niebezpieczeństwie tuli się słonka do
ziemi i jest niewidoczna, a gdy wysiaduje na gnieździe łatwiej można jąnadepnąć, niż zauważyć.
SOKOŁ. Ptaki II, 296. • Słonka to „bekas bagnistego lasu”. KŁOS. G.S.T. Ptaki 232. • Słonka
jest ptakiem wieczornym – od czego i otrzymała bardzo słuszną nazwę słonki zmierzchnej. W
dzień mniej ruchliwa, przepędza w ukryciu w najcieplejszą porę dnia, śpiąc lub drzeiąc.
KOŻUCH. Bekasy 71.
2. daw. SŁONKA BIEDRONKA p. biedronka.
3. mikol. <nazwa grybów>:
Δ SŁONKA, S. SIWA p. gąska (niekształtna).
Δ p. gąska (zielonka).
Δ p. gąsówka (fioletowawa).