GRĄD
1a. bot. <wielogatunkowy las liściasty, głównie z dębem, grabem i często lipą, o bogatym runie
(daw. grond, grud)>: Grądy – nazwa ludowa wprowadzona do literatury fitosocjologicznej, a
obejmująca wielogatunkowe lasy liściaste. (…) Drzewa bardziej światłożądne, jak dęby, osiągają
[tu] wyższe rozmiary, tworząc górne piętro drzewostanu. Drzewa mniej światłożądne, jak grab i
lipa, wchodzą w skład piętra niższego. SZWEY. Słownik 191.
Δ GRĄD CZYŚĆCOWY Tilio-Carpinetum stachyetosum,
Δ GRĄD JODŁOWY Tilio-Carpinetum abietetosum,
Δ GRĄD KOKORYCZOWY Galio-Carpinetum corydaletosum,
Δ GRĄD LIPOWO-DĘBOWY Tilio-Quercetum <las grądowy bez graba północno-wschodniej
Polski (in. grud)>
Δ GRĄD LIPOWY <osobliwy grąd z Góry Mikowej koło Muszyny>
Δ GRĄD MIODNIKOWY Tilio-Carpinetum melittetosum <las grądowy z miodownikiem
północno-wschodniej Polski>
Δ GRĄD MURSZOWY Tilio-Carpinetum circaeaetosum,
Δ GRĄD NISKI <grąd na glebach wilgotnych i żyznych>
Δ GRĄD SUBATLANTYCKI Stellario-Carpinetum <subatlantycki nizinny las dębowo-grabowy
(in. g. gwiazdnicowy)>
Δ GRĄD SUBKONTYNENTALNY Tilio-Carpinetum <wschodnioeuropejski las dębowo-
grabowy>
Δ GRĄD SZCZYROWY Aceri-Tilietum mercurialetosum <grąd opisany z Puszczy Knyszyńskiej>
Δ GRĄD ŚRODKOWOEUROPEJSKI Galio-Carpinetum <środkowoeuropejski las dębowo-
grabowy>
Δ GRĄD TRZCINNIKOWY Tilio-Carpinetum calamagrostietosum,
Δ GRĄD TYPOWY <grąd na glebach świeżych>
Δ GRĄD WYSOKI <grąd stosunkowo suchy i umiarkowanie żyzny>
Δ GRĄD ZBOCZOWY <niżowy las zboczowy klonowo-lipowy z grabem północnej Polski>
1b. gw. <suche wyniesienie położone wśród bagien lub podmokłych łąk, nierzadko o charakterze
wyspy i porosłe lasem (in. grądzik)>: Sama nazwa „grąd” oznacza miejsce wyniesione ponad
teren podmokły i porosłe lasem. MARSZ. Lasy 145.
2. bot. zwykle w lm grądy p. łąki (grądowe).