6 marca 1909 roku urodził się Włodzimierz Puchalski – nestor polskiego filmu przyrodniczego i fotografii przyrodniczej. Na rocznicę urodzin mistrza, na podstawie ponownej lektury jego „zielonych książek” – „Bezkrwawe łowy”, W krainie łabędzia”, „Wśród trzcin i wód”, „Wyspa kormoranów” – przygotowałem mini słownik jego ulubionych słów i wyrażeń:

Aparaty – przedmioty obdarzane przez mistrza niezwykłą estymą.

Bezkrwawe łowy – tytuł jednej z książek Puchalskiego, który stał się u nas synonimem fotografii dzikich zwierząt.

Cidomek albo cipiórek – odpowiedź mistrza na każde pytanie o ptaka, którego fantazyjny opis nie dawał możliwości rozpoznania gatunku.

Domek – lokum foto-filmowe Puchalskiego, inne nazwy to: buda, budka, czatownia, szałas, schron, ukrycie.

Eskadra – stado ptaków, najczęściej w postaci klucza na niebie.

Foto-czaty – ulubiona czynność mistrza, zwłaszcza wiosną.

Gapie – bączki, za którymi uganiał się Puchalski na stawach milickich.

Hupek – dudek według Wacka, pomocnika mistrza w bezkrwawych łowach.

I znów – powtarzające się określenie przy nieudanych poczynaniach Puchalskiego: „i znów pustka wokół mego domku”, „i znów byliśmy bogatsi o nowe doświadczenie”.

Jastrząb-trzciniak – błotniak stawowy, kiedy wylądował na trzcinowej budzie mistrza.

Kantylena – określenie na śpiew skowronka.

Ludek wodny – trzciniaki, rybitwy, kaczki, mewy, kurki, perkozy i inne ptaki wodne.

Łabędzica – obiekt intensywnych poszukiwań mistrza, zwłaszcza łabędzica na gnieździe.

Markierant – ptak udający rannego chcąc odwieźć drapieżnika od swego gniazda lub młodych.

Naczupierzony – trzciniak po walce ze szpakami.

Odrętwiała mucha – legendarna mucha Puchalskiego rozpoczynająca wiosnę.

Polska foka i polski struś – wydra i żuraw.

Rokicina – określenie wszelkich, zwłaszcza krzewiastych, wierzb.

Skarby – gniazda ptaków z jajami.

Tuszować – sprawiać kąpiel pisklęciu (o kormoranie) lub fotografowi (o deszczu).

Ustronie lub ustroń – tajemnicze zakątki z łabędziem lub krwawodziobem.  

Wiosna – cztery pory roku Puchalskiego to: wiosna, wiosna, wiosna i wiosna.

Zwiad – pierwsze ptaki przybyłe wiosną do kolonii lub wyprawa mistrza w poszukiwaniu skarbów.